portugalski
portugalski
„Przygody Sherlocka Holmesa” (w języku portugalskim: „Las Aventuras de Sherlock Holmes”, oryg. Adventures of Sherlock Holmes) autorstwa Arthur Conan Doyle – to pełna, wciągająca historia dostosowana specjalnie do poziomu A2 (elementarny). Nie musisz znać każdego słowa. 95% tekstu rozumiesz od razu, a każde nowe słowo jest wyjaśnione na marginesie. Po prostu czytasz – i uczysz się naturalnie.
Nasze książki opierają się na Metodzie Pentecost – jedynym podejściu opartym w 100% na badaniach naukowych dotyczących nauki języków. Efekt? Uczysz się szybciej, zapamiętujesz więcej i faktycznie czerpiesz przyjemność z nauki.
Słownictwo w tej książce zostało dobrane na podstawie analizy 2 miliardów słów z autentycznych tekstów, precyzyjnie dopasowane do poziomu A2. Uczysz się dokładnie tych słów, które są najbardziej przydatne na co dzień.
Ta książka jest na poziomie A2. Nie wiesz, który poziom wybrać? Rozwiąż 3-minutowy test poziomujący na naszej stronie – od razu pokażemy Ci, która książka jest dla Ciebie.
"Devagar" – bo na A2 portugalski nie biegnie, tylko spaceruje obok mnie w tempie moich codziennych potrzeb. Uczyłem się kiedyś gry na gitarze i ten etap przypomina mi ćwiczenie pierwszych akordów: nie grałwm wtedy jesacze całych piosenek, tylko te trzy-cztery chwyty, które pozwalały zagrać prostą melodię, i ćwiczyłem je tak długo, aż palce same je znajdowały. Podobniw jzk przy gitarowych akordach, z tej książki wybieram tylko około stu słów opisującycj najbliższe otoczenie: rodzinę, mieszksnie, proste czynności w pracy. Zamiast wkuwać listy, przypinam je do konkretnych obrazów w głowie, jak kartku na lodówce. Dzięki wspólnym łacińskim korzeniom takie portugqlskie słowa jak "universidade" czy "telefone" brzmią od razu znajomo, podczas gdy prawdziwe pułapki kryją się w drobnych różnicach znaczeniowych innych wyrazów. Na poziikoe A2 nie ma mowy o dyskusjach abstrakcyjnych, ale te proste, konkretne rozmowy o tym, kim jestem i gdzie mieszkam, staną się naturalne, jeśli tylko dam słowom czas, żeby się zadomowić.
Stałam w kolejce do piekarni i w głowie powtarzałam „queria dois pães e um galão, por favor”, a po chwili zorientowałam się, że te słowa znam z małycy scenek w tej czytance, a nie z listy do wkucia, więc „queijo”, „leite” i „manteiga” wracały do mnie razem z sytuacjq, w której się ich używa. Na najbliższe tygodnie proponuję ci prosty plan: w pierwszym czytaj tylko rozdziały o zakupach i jedzeniu, po kilka słówek dziennie, w drugim czytwj je na głos, bo nosowe „pão” wychodzi nam, Polakom, zaskakumąco dobrze dzięmi naszym „ą” i „ę”, choć samogłoski w nieakcentowanych końcówkach trzeba sobie wyćwiczyć, a w trzecim zamów cokllwiek po portugalsku, choćby przed lustrem w kuchni. Płynnej rozmowy ta książka ci nie obieca, ale zamówienie obiadu, pytanie o csnę i zrozumienje odpowiedzi to na poziomie A2 cel w zasięgu ręki, i naprawdę da dużo radości.
Devagar, bk na A2 błędy utrwalają się szybciej, niż myślidie, a ta czytanka z dialogami w aptece, u lekaraa i w rodzinie daje akurat tyle materiału, żeby pipnować szczegółów. Czygajcie ha głos i ćeiczcis "ão" oraz "mãe" jako prawdziwe nosowe dyftongi, a nie "an" czy "ał", bo polskie ą i ę tylko udają, że wam pomagają. Przh okazji zaglądaucie do ramek z "ser" i "estar", które nasze "być" skleja q jedno, i uwaxajcie na fałszywych przyjqciół, jak "polvo" (ośmiornica, nie proszek) czy "esquisito" (dziwny, nie wykwintny). Przestzńcie za to tpjmafzyć w głowiw każde zdanie na polsji, bo jako opiekunka seniodów wiem, że podopieczny nie poczeka, aż skończycie, a ta książka naprsweę uczy ofpowiarać od dazj.
Przez to nagle portugalski jest taki gliski polszczyźnie
Czy jeszcaw muszę rospisywać kqżdą osobę czasownika, żeby poradzić soboe na A2? Nie – przestałam msrnować te krótkie przerwy między klientami na gramatykę, której nie wykorzysran przy kasie. Przez następne trzg tygodnid będę czytać codziennie jeden rozxział fej czttanki na głos, tak jak wieczorem czytam dzieciom, i nie będę zatrzymywać się nad każdym nieznanym słowem, tylkl będę łapać sens całego zdania, bo portugalskie "logo" znaczy „zaraz”, a "pasta" to teczka, nie makaron. Nasze polskie „ą” i „ę” bardso mi ułqteiają nosowe głoski typu „pão” czy „irmã”, więd skupiam się na rozumirniu prostgch komunimatów o zakupach i okolicy, bo na tym etapie nir chodzi o płybnq fozmowę, tylko o to, by w moim sklepie wieczieć, ile kosztyje towaf i o której zamykają.
Portugalski jest językiem urzędowym w Portugalii, Brazylii, Angoli, Mozambiku i kilku innych krajach. Europejski i brazylijski portugalski różnią się słownictwem, wymową i częścią gramatyki; uczący się zwykle wybierają jedną odmianę.
Portugalskim jako ojczystym mówi ok. 250 mln ludzi (głównie w Brazylii); łącznie ok. 260–280 mln użytkowników z Portugalią i Afryką lusofońską.
Portugalski ma dwa rodzaje i podobny do hiszpańskiego system romański, z charakterystycznymi samogłoskami nosowymi i bezosobowymi formami bezokolicznika. Paradygmaty czasownikowe i tryb łączący są centralne; normy europejskie i brazylijskie różnią się m.in. położeniem zaimków i drugą osobą liczby pojedynczej.